Prawidłowa uprawa roślin wodnych zaczyna się już podczas ich sadzenia w naszym akwarium. Przed przystąpieniem do sadzenia powinniśmy się zapoznać z wymaganiami danej odmiany: wymaganiami świetlnymi oraz cieplnymi, rozmiarami, na jakie może się rozrosnąć (ze szczególnym uwzględnieniem wysokości), czy wolą rosnąć pojedynczo, czy w grupach i gdzie najkorzystniej będą wyglądały (tył, środek czy może przód zbiornika).
Wiadome jest, że podstawowych informacji do prawidłowego hodowania roślin wodnych w akwarium dostarczają nam ich wymagania. Dlatego powinniśmy wiedzieć, na jakim kontynencie występują, w jakiej strefie klimatycznej, w jakich wodach i do jakiej grupy należą (wodnych, błotnych, pływających). Obszar występowania jest wskazówką do długości dnia świetlnego, jakiego wymaga. Przyjęto uważać, że wynosi on 12 godzin dla roślin z równika i wydłuża się wraz ze wzrostem szerokości geograficznej. Strefa klimatyczna jest wskazówką do zastosowania odpowiedniej temperatury. Pamiętamy również, żeby nasze rośliny nie wystawały ponad zwierciadło wody (tracą wówczas podwodne liście) oraz o systematycznym usuwaniu obumarłych ich części.
W warunkach sztucznych rośliny niezwykle rzadko kwitną, stąd rozmnażamy je wegetatywnie (bezpłciowo). Polega to na tworzeniu nowego organizmu roślinnego (potomnego) z części organizmu rodzicielskiego. Możemy tego dokonać na różne sposoby: przez podział kłącza, za pomocą rozłogów, przez wyrastające rozmnóżki, bulwy, odrosty, przez poprzeczny lub wzdłużny podział komórek lub poprzez fragmentację itp. Rośliny adoptują się w ten sposób dzięki swoim zdolnościom do regeneracji.
Jeśli chodzi o hodowlę roślin to nie jest tajemnicą, że najlepsze do prawidłowej fotosyntezy są fale 400-450nm oraz 650-700nm, natomiast mało przydatne są fale z okolic 550nm. Poniższy wykres prezentuje zależność procesu fotosyntezy od długości fali świetlnej:
Ilość takiego światła przy zastosowaniu świetlówek liniowych powinna wynosić w okolicach 0,5W/Litr. Dodatkowo polecam przeczytanie innego artykułu na naszej stronie dotyczącego oświetlenia akwarium. Znajdziecie tam informacje o parametrach oświetlenia, typach świetlówek, rodzajach oświetlenia stosowanego w akwarystyce. Dodatkowo polecam zapoznanie się modelami świetlówek występujących na rynku. Znajdziecie tam większosć popularnych modeli, ich długości, typy (T5, T8 oraz T5 o dłg. T8) oraz ich widma, które pomogą w dokonaniu wyboru odpowiedniej dla Was świetlówki.
Przy zastosowaniu odpowiedniego oświetlenia oraz dostępności substancji pokarmowych dla roślin w postaci odchodów ryb i wydalanego przez nie dwutlenku węgla, może się okazać, że rośliny nadal nie chcę rosnąć. Prawdopodobną przyczyną takiego stanu jest niewystarczająca ilość substancji odżywczych. Szczególnie często zdarza się dużej ilości roślin w akwarium. Ryby nie są w stanie dostarczyć odpowiedniej ilości substancji odżywczych. Wtedy najprostrzym rozwiązaniem jest zastosowanie dodatkowego nawożenia CO2. Polega to na podłączeniu butli ze sprężonym dwutlenkiem węgla do dyfuzora umieszczonego w akwarium. Należy również zachować pewne proporcje ilośći CO2, gdyż może się to skończyć tragicznie dla ryb. Przeczytaj artykuł dotyczący Dwutlenku węgla w wodzie akwariowej. Znajdziesz tam informacje o tym jak dwutlenek węgla wpływa na pH wody, oraz jakie ilości są zalecane przy nawożeniu.
System nawożenia CO2 można zakupić w sklepie (gotowe butle ze sprężonym gazem) lub wykonać samodzielnie. Wykonane samodzielnie znakomicie spełnią swoje zadanie przy mniejszych zbiornikach. Zawsze mozna zrobić dwie takie stacje aby zasilić większy zbiornik. Budowa "Bimbrowni" - bo taką nosi nazwę domowej roboty system nawożenia dwutlenkiem węgla - jest bardzo prosta. Skłąda się z dwóch plastikowych butelek połączonych wężykami. Ponizej przykład bimbrowni:
Do przygotowania takiej bimbrowni będziemy potrzebowali dwóch butelek (2L i 0,5L) z nakrętkami. W nakrętce dużej butelki robimy otworek na rurkę. Wprowadzamy przez niego rurkę tak aby weszła do butelki na jakiś centymetr (nie może dotykać zacieru). W nakrętce małej butelki robimy dwie dziurki i umieszczamy w nich dwie rurki - jedna to ta, która wychodzi z dużej butelki a druga to ta, która idzie do dyfuzora. Rurka idąca z dużej butelki i wchodząca do małej musi być zanurzona w wodzie jak najniżej. Natomiast rurka wychodząca do dyfuzora powinna być jak najwyżej nie dotykając wody. Rurki w nakrętkach uszczelniamy silikonem aby dwutlenek węgla nam nie uciekał nieszczelnościami (należy dać silikonowi wyschnąć z 24-48h.). Do przygotowania zacieru używamy 10 dekagram drożdży spożywczych, 400g cukru i 1L letniej wody. Rozdrobnione drożdzę rozpuszczamy w wodzie. To samo robimy z cukrem i oba składniki umieszczamy w butelce 2L i zalewamy pozostałą wodą. Tak skonstruowana bimbrownia w krótkim czasie (od 30 min do kilku godzin) zacznie dostarczać dwutlenku węgla. Można zmniejszać lub zmniejszać ilość drożdży co da nam dłuższe działanie o mniejszym natężeniu co2 lub krótsze działanie o silniejszym wydzielaniu CO2. Czas działania wacha się od miesiąca do 6 tygodni.
Zaletami takiej bimbrowni są niskie koszty eksploatacji, natomiast minusem to, że produkcja dwutlenku węgla jest ciągła i należy pilnować aby pH nie spadło za nisko (szczególnie w nocy gdy rośliny również wytwarzają dwutlenek węgla CO2. Jako dyfuzor można zastosować kostkę napowietrzającą o bardzo drobnej strukturze.
Jeśli mimo dobrego oświetlenia, pH oraz odpowiedniej ilości CO2 nasze roślinki nie rosną może to znaczyć, że brakuje nam mikroelementów takich jak żelazo Fe czy Mangan Mn oraz Wapń Cu. W popularnie dostępnych nawozach dla roślin akwariowych powinny znajdować się wyważone ich ilości. Można również stosować tabletki umieszczane w podłożu w celu wzbogacenia podłoża w składniki mineralne dla roślin.