Plistoforoza choroba ryb i metody jej leczenia

Tematy dotyczące choroby ryb Plistoforoza

Plistoforoza

1. Opis ogólny

Chorobę wywołuje pierwotniak zarodnikowy (jednokomórkowe mikrosporidia). Spory w postaci cyst dostają się do organizmu drogą pokarmową (konsumpcja zakażonych ryb, bezkręgowców). W jelitach otoczki cyst rozpuszczają się, a zarodniki "wstrzykiwane" są do krwiobiegu za pomocą zakotwiczonej nici w ścianie jelita grubego. Zarodniki wraz z krwią przemieszczają się w celu znalezienia odpowiedniego miejsca do dalszego rozwoju - najczęściej jest to tkanka mięśniowa. W miejscach docelowych pod wpływem kolejnych przemian powstają liczne spory tworzące torbiele (są rozproszone w tkankach między komórkami). Zainfekowane tkanki zaczynają zamierać powodując szaro białawe odbarwienia. Na zewnątrz wydostają się przez skórę (pękające owrzodzenia) lub po obumarciu gospodarza. Spory są bardzo wytrzymałe - bez żywiciela potrafią przetrwać nawet do 4 lat.

2. Rodzaj choroby - typ

Jest to choroba wywołana przez mikrosporidia (dawniej klasyfikowane jako grzyby).

3. Przyczyna

Przyczyną Plistoforozy jestjednokomórkowe organizmy Pleistophora hyphessobryconis.

4. Okoliczności sprzyjające rozwojowi Plistoforozy

  • system odpornościowy ryby
  • wiek ryby
  • pożywienie pochodzenia zwierzęcego (ryby, bezkręgowce) z niepewnego źródła
  • zła jakość wody

5. Objawy

  • odłączanie się od stada, pływanie w samotności
  • nienaturalne ubarwienie - utrata barw, ich ciemnienie, brak połysku
  • białe smugi i odbarwienia na skórze - zwłaszcza wzdłuż kręgosłupa oraz poniżej płetwy grzbietowej
  • chwiejne pływanie spowodowane porażeniem mięśni, skrzywienie układu kostnego
  • grudkowate torbiele deformujące mięśnie
  • strzępienie płetw - zwłaszcza ogonowej (najczęściej spowodowane wtórnym zakażeniem)
  • brak apetytu - wychudzenie ciała

6. Metody leczenia Plistoforozy

Choroba jest nieuleczalna - leczenie jest nieskuteczne (otoczki torbieli odporne są na działanie antybiotyków). W przypadku zmagania się z tą infekcją ryby potencjalnie zdrowe przenosimy do oddzielnego zbiornika w celu obserwacji (ewentualnie można poddać je kąpielom dezynfekcyjnym i dalej obserwować), a osobniki z zaawansowanymi objawami poddajemy natychmiastowej eutanazji. Zbiornik główny, wraz z podłożem i wszystkimi elementami dekoracyjnymi poddajemy dezynfekcji.

7. Uwagi dotyczące tej choroby

  • Najbardziej na tą chorobę narażone są ryby z rodziny kąsaczowatych (przede wszystkim neony, bystrzyki i zwinniki), karpiowatych (danio, brzanki, złota rybka) oraz pielęgnice.
  • Wiele ryb może być bezobjawowymi nosicielami tej choroby.
  • Choroba sprzyja wtórnym zakażeniom bakteryjnym (martwica płetw, bloat).

8. Zapobieganie

  • pokarmy żywe i/lub pochodzenia zwierzęcego podajemy tylko ze sprawdzonych źródeł
  • dezynfekcja pożywienia pochodzenia zwierzęcego
  • kwarantanna nowo zakupionych ryb przez minimum 2 tygodnie
  • właściwa pielęgnacja akwarium - utrzymanie odpowiedniej jakości wody

Ocena artykułu

Tak użytkownicy oceniają ten artykuł.

Bardzo dobry
 
21
Nieaktualny
 
0
Za mało informacji
 
6
Niezrozumiały
 
0
Nieprawidłowe informacje
 
0

A co ty sądzisz o tym artykule?








Domowe-akwarium.pl używa plików cookies. Korzystając z naszej strony o akwarium zgadzasz się na pliki cookies - Więcej informacji.